ChicklitRecensiesRomans

Recensie: Ik was je bijna vergeten, Terry McMillan

Georgia Young, 50+, lijkt het allemaal goed voor elkaar te hebben. Ze heeft een fijne baan, twee dochters, kleinkinderen, goede vriendinnen en een prachtig huis, maar toch zoekt ze een nieuwe uitdaging. Ze besluit het roer om te gooien. Ze wil haar huis verkopen, haar baan opzeggen, een treinreis maken en op zoek gaan naar de mannen met wie ze ooit -hoe kort ook- samen was. Georgia’s zoektocht naar haar exen brengt haar niet alleen terug naar het verleden, maar ook dichter bij haar eigen verlangens. Ik was je bijna vergeten is het rustig voortkabbelende verhaal van een rusteloze zwarte vrouw van middelbare leeftijd in een feelgoodsetting, zonder grote pieken of dalen, maar met een krachtige boodschap: heb lief!

Koop dit boek

De 54-jarige Georgia Young is twee keer gescheiden en heeft uit ieder huwelijk een prachtige dochter. Ze werkt als oogarts, woont prachtig, heeft fijne vriendinnen en goed contact met haar moeder. Op papier klinkt het fijn en veilig, maar Georgia wil meer. Waarom zou ze in haar eentje in zo’n groot huis blijven wonen nu haar dochters niet meer thuis wonen? En is haar beroep als oogarts wel echt haar passie? Valt er niet meer te ontdekken?

Georgia besluit haar authentieke, kleurrijke woning in de verkoop te zetten. Ze wil een treinreis maken, lekker avontuurlijk, naar Canada. En misschien wil ze zelfs wel haar deel van de praktijk verkopen.

Als ze hoort dat één van haar oude geliefden is overleden, doet dat haar terugdenken aan alle mannen op wie ze ooit verliefd is geweest en waarvan ze misschien zelfs wel gehouden heeft. Ze besluit ze op te zoeken, om te kijken wat er van ze is geworden en waarom het ooit fout is gegaan. Ondertussen staat de rest van Georgia’s leven natuurlijk ook niet stil. Haar zoektocht leidt niet alleen naar haar verleden, maar ook naar zichzelf én een nieuwe toekomst.

Het is heerlijk verfrissend om een feelgood roman te lezen waar de hoofdpersonen geen piepjonge, perfect gekapte en gemanicuurde twintigers zijn, maar zwarte vrouwen van middelbare leeftijd. Hun leven draait echter om weinig anders dan we gewend zijn: liefde, mannen, daten – alleen nu met de nodige voorgeschiedenis. McMillan toont een krachtig beeld van een sterke vrouw in het perfecte plaatje, die toch iemand mist om haar geluk mee te delen. Georgia’s dochters Frankie en Estelle en de vriendschap met Wanda en Violet houden haar op de been. Zeker de vriendinnen passen in het kenmerkende Sex and the City plaatje, met de nodige woordenwisselingen en we-steunen-elkaar-door-dik-en-dun scènes.

De zoektocht naar haar exen is een trip down memory lane en geeft veel inzicht in Georgia’s keuzes uit het verleden. Het geeft haar ook een soort van rust en bezieling, die uiteindelijk de doorslag geven om voor zichzelf te kiezen. En dan is daar die ene man…. Want zo gaat dat in feelgood romans: eind goed al goed. De prins op het witte paard verschijnt en zorgt voor het perfecte einde. Het maakt Ik was je bijna vergeten voorspelbaar, maar er is geen lezer die anders zou verwachten, dus eigenlijk is dat helemaal niet erg.

De personages worden goed uitgewerkt en McMillans schrijfstijl is toegankelijk, met veel dialoog. Wat wel erg opvallend is, is het taalgebruik. Noemen vriendinnen elkaar onderling echt hoeren en slettebakken? En doen ze dat ook nog als ze de 50 gepasseerd zijn? Het klinkt vreselijk ongeloofwaardig en het verhaal heeft het ook helemaal niet nodig. Daarnaast bleef de ziekte van één van de vriendinnen wel erg onderbelicht. Zelfs het verkoopklaar maken van Georgia’s woning werd uitvoerig beschreven, terwijl de levensbedreigende borstkanker het met een halve pagina moest doen. Zonde! Laat het weg of werk het uit. Nu leek het vooral een geforceerde poging om een verzoening tussen de dames te rechtvaardigen.

Ik was je bijna vergeten kent weinig pieken of dalen, maar kabbelt vooral prettig voort. Het kernbegrip van het boek is zeker de liefde. Of het nu is tussen vriendinnen, familieleden of een (ex)partner, het leven is fijner als je elkaar liefhebt! Daarnaast bewijst McMillan dat het belangrijk is om stappen te durven zetten, ongeacht waar je staat, wie je bent, hoe oud je bent en waar je uiteindelijk terecht komt. De boodschap is subtiel, maar fijn – net als het boek.

Ik was je bijna vergeten / Terry McMillan / Vertaling: Maya Denneman / Xander Uitgevers / Paperback: €19,99 / Ebook: €9,99

Review: 3.5 van de 5


Koop dit boek


Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *