RecensiesRomans

Recensie: De grote angst in de bergen, Charles-Ferdinand Ramuz

Zo nu en dan worden er klassiekers herontdekt en opnieuw uitgegeven. De grote angst in de bergen is er zo een. In een bijzondere beeldende taal neemt de auteur je mee naar het hooggebergte, met haar eigen wetten en regels. Charles-Ferdinand Ramuz was zijn tijd vooruit met de vertelstijl die hij in dit boek gebruikt. Daardoor is het boek ook nu nog actueel en lezenswaardig.

Sinds enkele decennia, na een zware catastrofe, zijn de weides hoog in de bergen bij een afgelegen bergdal niet meer ontgonnen. Tot deze zomer toe. Onder aanvoering van de burgemeester, die uit is op schaalvergroting, nemen de herders, vergezeld van zeventig koeien, weer bezit van de alm. Als op een dag de gekkekoeienziekte uitbreekt, wordt het groepje herders afgesloten van de wereld in het dal. Ze mogen van de ene op de andere dag niet meer terugkeren, uit vrees dat de ziekte zich verder verspreidt. De inwoners van het dorp stellen zelfs bewapende bewaking in. Dat moet uitdraaien op geweld, zoveel is duidelijk.

Kun je ooit bezit van een berg nemen? Uiteindelijk is het de berg en de gletsjers die heer en meester zijn, de wrede natuur, zoveel maakt de auteur op meeslepende wijze duidelijk. Zijn taalgebruik vereist dat je goed en aandachtig blijft lezen, af en toe is het zelfs wat stroef te noemen. Maar door dat alles heen schittert het verteltalent van Charles-Ferdinand Ramuz. Een boek dat je misschien meermaals moet lezen om er volledig van te kunnen genieten.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.