LiteratuurRecensiesRomans

Recensie: Dansen in de hemel, Michael Pilarczyk

Met een flinke marketingcampagne – honderden boeken gratis weggeven, sites bestoken met leesexemplaren, bekende Nederlanders inzetten – kun je een boek goed op weg helpen naar een plekje in de bestsellerlijsten, zo bewijst debutant Michael Pilarczyk met de door zijn eigen uitgeverij gepubliceerde roman Dansen in de hemel. Veel lezers zijn enthousiast, dus de auteur raakt onmiskenbaar ergens de juiste snaar. Moet Pilarczyk na dit stormachtige debuut doorgaan met boeken schrijven of kan hij beter weer platen gaan draaien?

Koop dit boek: Paperback

Dansen in de hemel vertelt het verhaal van de ambitieuze Mishka Kamadev. Hij groeit op als zoon van een Poolse vader en een Nederlandse moeder. Zijn eerste grote liefde is zijn mooie buurmeisje Lotte, door wie hij wordt ingewijd in de liefde. Talent voor leren heeft Mishka niet echt, zijn interesse ligt van jongs af aan bij het draaien van plaatjes. Van zijn eerste spaargeld koopt hij een dj-set, en vanaf dat moment staat zijn leven in het teken van het werken aan een grote doorbraak.

Die doorbraak komt er en al snel bevindt Mishka zich in een verslavende wereld van dure merken, veel geld, uitbundige feestjes en mooie vrouwen. Daar leert hij zijn tweede grote liefde kennen, Lisa di Angelo. Met haar wil hij oud worden – ook al is ze een aantal jaar ouder dan hij en lijdt ze aan de slopende ziekte Cystic Fibrosis.

Mishka blijkt wel oor voor muziek te hebben, maar geen oog voor financiën. Hij sluit een wurgcontract met zijn platenmaatschappij en een financiële crisis maakt een eind aan zijn snel vergaarde rijkdom. Door wat trucjes krabbelt hij weer op, tot het opnieuw fout gaat. Voor de buitenwereld leidt Mishka een voorspoedig leven, maar dankzij de ziekte van zijn vrouw Lisa is zijn persoonlijke leven in feite een hel. De behoefte aan seks en intimiteit zorgt ervoor dat hij zijn toevlucht uiteindelijk bij andere vrouwen zoekt.

Dansen in de hemel leest vlot en is, vooral in de tweede helft, aangrijpend – maar daar is dan naar mijn mening ook vrijwel al het positieve al weer mee gezegd. De roman bevat in de eerste helft weinig diepgang en blinkt vooral uit in clichématige oneliners, als bijvoorbeeld ‘Ook al helen de wonden, de littekens van het leven blijven zichtbaar,’ of ‘Iets als een gelukkig leven bestaat niet, het hoogste geluk in dit leven is een aaneenschakeling van enkele geluksmomenten,’ of nog erger: ‘Het leven heeft een bestemming nodig en toen ik haar voor het eerst zag wist ik dat zij mijn bestemming was.’

De wat eendimensionale personages in het boek helpen ook niet mee om het geheel naar een hoger niveau te trekken. Het grootste probleem dat Mishka met de ziekte van Lisa lijkt te hebben is nog wel het feit dat hij erdoor op een gegeven moment al zo’n twee jaar geen seks meer heeft gehad. Lisa zet af en toe wat halfslachtige vraagtekens bij de keuzes van Mishka maar vindt alles uiteindelijk wel goed wat hij doet – vreemdgaan, liegen, bedriegen -, want ‘Mijn liefde voor jou gaat nooit over’. De grote vragen rondom lijden en verdriet ontwijkt Pilarczyk in zijn roman. In Dansen in de hemel is de hand van een radio-dj herkenbaar: voornamelijk opvulling tussen de goede platen. En juist voor die platen luister je naar de radio.

Dansen in de hemel / Michael Pilarczyk / Invictus / Paperback: € 19,95

Review: 2 van de 5


Koop dit boek


8 reacties

  • De inleiding van dit verhaal vind ik nou typisch Nederlands zuur gewauwel: ‘Met een flinke marketingcampagne – honderden boeken gratis weggeven, sites bestoken met leesexemplaren, bekende Nederlanders inzetten – kun je een boek goed op weg helpen naar een plekje in de bestsellerlijsten, zo bewijst debutant Michael Pilarczyk met de door zijn eigen uitgeverij gepubliceerde roman Dansen in de hemel.’ Het boek van DJ Joost van Bellen en DJ Jeroen van Inkel hebben de lijst (nog) nooit gehaald. Beide heren hebben toch ook heel veel media aandacht gehad tv, radio, krant etc. (RTL Light Night, RTL Boulevard en van Bellen heb ik voorbij zien komen bij Pauw en Witteman). Het is een tijd geleden dat er zo’n slimme marketing campagne voor een (debuterend) boek is geweest. De grote uitgevers van van Inkel en van Bellen kunnen daar zo te zien nog heel wat van Michael leren…of natuurlijk gewoon een goed boek schrijven wat veel lezers waarderen.

    • Ik zeg toch ook “op weg helpen” – marketing alleen is niet genoeg, daarnaast heeft het boek blijkbaar iets dat een juiste snaar raakt bij veel mensen, wat ook in de inleiding staat. Inderdaad, de boeken van Van Inkel en Van Bellen hadden dat blijkbaar niet.

      Van mij mag iedereen het een mooi boek vinden, ik zelf vond het tegenvallen en verwonder me dan ook over het succes.

  • Zo te zien op de website van Dansen in de Hemel is dat laatste het geval, de stroom van lovende reacties van lezers lijkt maar geen einde aan te komen. Van Bellen en Van Inkel hebben met hun boek laten zien dat met alleen een flinke marketing en PR campagne een plek in de bestseller absoluut niet gegarandeerd is.

  • Thanks voor deze prima recensie! Ik vond het ook een oppervlakkig boek, ben dus niet de enige.

  • Fijne echte recensie! Oppervlakkig boek wat fijn is als je niet zelf wilt nadenken. Mensen die Een weeffout te moeilijk vonden, want originele zinnen e.d. ,kunnen mooi gaan zitten huilen bij dit boek.
    Hoorde iedereen elkaar na praten over hoe geweldig ontroerend dit boek wel niet was. Schrok dus nogal toen ik het las.
    Enneh: honderden boeken weggeven en dan trots zijn op de derde druk vind ik komisch. Maar het volk trapt er in: iedereen wil toch lezen wat iedereen leest?! Echte boekenwurmen willen een boek ontdekken en het dan van de daken afschreeuwen. En vooral een eigen mening hebben over een boek.

  • Ieder boek kent voor- en tegenstanders. Ongeacht de balans hierin, is die uitkomst wat de schrijver uiteindelijke zal maken, mits hij of zij open staat voor recensies als die van jou, Martijn.

    Dit is een debuut van een schrijver die (een beetje) een bekende Nederlander is; ik ken grotere namen in bekend Nederland. Hij heeft er meerdere jaren aan gewerkt, heeft het ergens onderweg wel eens teruggehad als trash en is toch doorgegaan, zelfs met behulp van een schijfopleiding. Dit is dus niet het type boek dat er ff doorheen moest. Het is een levensverhaal, en natuurlijk kun je de oneliners duiden als obligaat, echter liever obligaat dan slechte pogingen origineel te willen zijn. Het gaat hier -volgens mij- ook niet zozeer om de oneliners, ik denk niet dat Michael het boek heeft geschreven om op dit punt furore te maken. Het gaat hier om vallen en opstaan, bagger verteren, ongelukkig zijn en toch de wil vinden om verder te gaan. Herkenbaar voor zovelen als het gaat om de pieken en dalen; een voorbeeld voor velen van zovelen dat op een toegankelijke wijze op papier is gezet. Een boek dat -inderdaad- vernuftig op de markt is gezet. Chapeau, Michael! Driewerf hoera! Dát is wat hét boek in Nederland nodig heeft! Toegankelijke boeken die out of the box gemarketeerd worden; de stofkam door de uitgeverswereld, die te vaak verzuimd het nieuwe publiek te vinden en zo heel veel latent publiek de te snelle en veel obligatere wereld van Nu.nl, Twitter en aanverwante oppervlakkige digi-media injaagt.

    Het boek schreeuwt om Michael, Jeroen en van Bellen; hun verhalen, hun marketing en hun schrijfkunsten, die nog in wording zijn, maar wel degelijk een belofte brengen. Als ze net zo openstaan voor recensies als die van jou, Martijn, als voor alle jubelende lezers, dan ontwikkelen ze tot (nog) hogere niveau’s.

    Ik daag Michael dan ook van harte uit, zijn tweede boek – niet zijnde een levensverhaal dat dichtbij hemzelf ligt – te schrijven en op eenzelfde onderscheidende wijze op de markt te brengen. Nederland moet weer aan het lezen, liefst meer dan maximaal 30 woorden per editie.

  • Bestaat dit boek ook in ePub. Ik kan het nergens vinden.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *