Uncategorized

Recensie: De verwarde cavia, Paulien Cornelisse

Twee jaar werkte Paulien Cornelisse aan De verwarde cavia, waarvan een deel eerder als feuilleton verscheen in NRC Handelsblad. Het uitgeven van het boek deed ze zelf, evenals het ontwerpen van de kaft – de reden dat de cavia geheel tegennatuurlijk een staartje heeft gekregen. Bijzonder is dat hoofdpersoon Cavia, liefkozend Caaf genoemd, op de afdeling Communicatie van een kantoor werkt. Volledig tegen de verwachting in zorgt dit bizarre uitgangspunt niet voor de grootste aantrekkingskracht van het boek. Het is juist de typisch herkenbare kantoortuinbiotoop met het dagelijks reilen en zeilen (inclusief managementtaal) die iedereen die weleens op een kantoor heeft gewerkt zal aanspreken. De verwarde cavia zorgt daarmee voor een aantal vermakelijke uurtjes.

Koop dit boek

Caaf werkt op de communicatieafdeling van een bedrijf dat onder leiding staat van een groot moederconcern. Binnen het bedrijf werken ook communicatiecollega Kim, hoofd Human Resources Stella, hoofd Financiën Ruud, receptionist Roy en IT-specialist Harm-Jan. Samen vormen ze Caafs eigen kantoortuinbiotoop, waar een betrouwbare koffieautomaat, een mooie pen en heel veel paperclips een gevoel van veiligheid en betrouwbaarheid geven. De dagelijkse perikelen, een cursus time-management, dubbelsterke cappuccino en het kantoorjargon; Cavia houdt ervan en veracht het tegelijkertijd.

Cavia realiseert zich dit wanneer ze vlotte mede-cavia Enzo ontmoet, verantwoordelijk voor de communicatie binnen het moederconcern, en daarmee voor een groot dilemma komt te staan. Enzo heeft een droom, het runnen van een goulash foodtruck, en hoewel Caaf dat best leuk lijkt, is ze ook bang dat ze haar vertrouwde kantooromgeving gaat missen….

Cornelisse gebruikt in De verwarde cavia op uiterst herkenbare en realistische wijze een aantal typetjes die in elke kantooromgeving perfect zouden passen, zoals de IT-er met een burn-out, de strenge zakenvrouw en de joviale manager die zijn collega’s steevast aanspreekt met ‘rakkers’. Vooral met taalgebruik en woordkeuze, wat voor Cornelisse zo belangrijk is en waardoor we haar het best kennen, laat ze de karakters echt tot leven komen. Door dit ook nog eens te doordrenken met kantoorjargon én een goede schets van de privésfeer van Caaf krijgt het geheel ook nog een ironische kwinkslag. Het feit dat je menigmaal vergeet dat de hoofdpersoon een cavia is, met een vacht en vier poten tussen de tweebenige collega’s, bewijst dat Cornelisse het absurde uitgangspunt van het boek binnen een mum van tijd kan doen vergeten. Dit bewijst toch wel dat ze een groot schrijfster is.

Dat je daarnaast op een kantoor ongestoord allerlei andere dingen dan werken kunt doen, weet Cornelisse op charmante wijze steeds te laten terugkeren in het boek. Roddelen met collega’s via de e-mail, googelen op enge ziektes en ongestoord je collectie nietjes en paperclips sorteren: het kan allemaal, zolang je maar af en toe íets werkgerelateerds roept. Voor Cavia is dat vaak dat ze druk is met een nieuwsbrief.

De verwarde cavia is soms pijnlijk herkenbaar en humoristisch. Een boodschap of diepere laag heeft het boek niet echt, al kan het dilemma van Caaf om haar kantoorbaan te behouden of toch te kiezen voor avontuur, zeker ook een menselijk hedendaagse tweestrijd zijn. Misschien kan er zelfs uitgefilterd worden dat sommige fouten tot nieuwe kansen kunnen leiden. Maar soms heeft een boek gewoon geen boodschap en dat is ook weleens fijn. De korte zinnen en hoofdstukken maken het verhaal daarnaast extra aantrekkelijk voor de minder fanatieke, en misschien ook wel minder serieuze, lezer. Een fijn tussendoortje!

De verwarde cavia / Paulien Cornelisse / New Book Collective B.V. / Paperback: €14,99 / Ebook: €9,99

3 reacties

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *