LiteratuurRecensiesRomans

Recensie: En uit de bergen kwam de echo, Khaled Hosseini

“Een verhaal is als een rijdende trein; het doet er niet toe waar je erop springt, je zult vroeg of laat je bestemming bereiken.” Meesterverteller Khaled Hosseini neemt je in zijn nieuwe roman En uit de bergen kwam de echo mee naar Afghanistan, Parijs, Amerika en Griekenland. De auteur van De Vliegeraar (2003) weet de hoge verwachtingen waar te maken en schrijft een prachtig verhaal vol met geschiedenis en levensechte personages.

Koop dit boek

We stappen aan boord op het platteland van Afghanistan. Na het overlijden van hun moeder zorgt Abdollah voor zijn zusje Pari. Ze zijn onafscheidelijk, totdat hun vader Pari op driejarige leeftijd verkoopt aan een rijk, kinderloos echtpaar in Kabul. Deze gebeurtenis blijkt bepalend voor hun leven en dat van hun familieleden. Hun scheiding is het startsein van een verhaal dat zich afspeelt in diverse landen en op verschillende momenten in de geschiedenis. Hosseini weeft de verschillende verhaallijnen tot een prachtig geheel. Het hele boek draait om de vraag: Zullen Abdollah en Pari met elkaar worden verenigd?

Net als in zijn vorige twee boeken verwerkt Hosseini in En uit de bergen kwam de echo de geschiedenis van Afghanistan in zijn verhaal. Hij wijkt echter af van zijn eerdere schrijfstijl door dit verhaal vanuit verschillende personages te vertellen. Pari en Abdollah groeien op in de jaren ’50 op het platteland van Afghanistan. Pari verhuist op jonge leeftijd naar Parijs en Abdollah vertrekt naar Amerika. Het Kabul van de jaren ’60 tot en met ’90 wordt tot leven gebracht door Nabi, een oom van Pari en Abdollah. Door de ogen van de Griekse Markos Varvaris maken we kennis met het hedendaagse Kabul en het Griekse eiland Tinos. Naast deze hoofdpersonages komen ook de personen die om hen heen leven aan bod. De verschillende delen van En uit de bergen kwam de echo beschrijven elk het verhaal van een van de personages en worden vakkundig geleid tot een ontroerende climax.

Hosseini kan verhalen vertellen als geen ander. Dat heeft hij met De Vliegeraar en Duizend schitterende zonnen (2007) al bewezen. En uit de bergen kwam de echo is eveneens een verhaal dat je beetpakt en niet meer loslaat, al is het minder aangrijpend dan De Vliegeraar en Duizend schitterende zonnen. Het is bewonderenswaardig te noemen dat Hosseini van zijn succesvolle schrijfstijl afwijkt en een nieuwe stijl durft te gebruiken. Dit pakt voor het grootste deel van het verhaal uitstekend uit. Het is echter niet geheel duidelijk wat de relevantie voor de uitwerking van de geschiedenis van Pari en Abdullah is van het gedeelte over de jeugd van Markos en Thalia op het Griekse eiland Tinos. Waar de aanwezigheid van Markos in het hedendaagse Kabul weldegelijk van belang is voor het verhaal, lijkt deze terugblik in de tijd een overbodige toevoeging.

Een tweede minpunt is het enigszins teleurstellende einde te noemen. De grote vraag of Pari en Abdullah elkaar weer zullen ontmoeten wordt beantwoord, maar misschien niet op de manier waarop je had gehoopt. Toch zet Hosseini met het karakter van het weerzien wel de toon van het gehele boek voort, waardoor het een samenhangend geheel blijft.

Deze kleine aanmerkingen nemen niet weg dat En uit de bergen kwam de echo een aangrijpend, ontroerend en tijdloos verhaal is dat je zeker niet mag missen.

En uit de bergen kwam de echo / De Bezige Bij / € 19,95

Review: 3.5 van de 5


Koop dit boek


4 reacties

  • Ik heb een verkeerde letter ontdekt! Op blz 399, 12de regel, staat Neal vermeld waar Neil bedoeld is, volgens mij. Flauw van mij hè! Jammer dat ik het boek uit heb.
    Groetjes van Els

  • Wat een ode aan het verhaal vertellen! Op een briljante manier vertolkt Hosseini het verhaal van zoveel verschillende mensen die allemaal 1 ding met elkaar te maken hebben: ze zijn verwanten van elkaar. Een boek wat je doet reflecteren op je eigen relaties (met vrienden en familie). Het grijpt je bij de strot. Een bekende quote gaat: ‘ je weet dat je een goed boek hebt gelezen als je het gevoel hebt dat je een goede vriend hebt verloren’. Ik heb er niet 1 verloren, ik heb er meerdere verloren na dit verhaal.

  • Niet doorheen te komen. Tig verhaallijnen van nog meer personages met moeilijke namen….. Om er pas na een tijd achter te komen vanuit wie het verhaal verteld wordt. Bij pagina 310 ben ik toch maar gaan Googlen met de hoop dat ik door het plot wel het zou snappen, maar er blijkt geen plot te zijn. Ik ben groot fan van zijn andere twee titels, maar deze vind ik onnodig ingewikkeld.

  • Dit is een van de meest gehypte boeken die ik ooit heb gelezen. Waarom dit boek in een bestsellerslijst staat is mij een raadsel.
    De bedenkingen en emoties van de hoofdpersonen (10-jarige jongen en zijn zusje) zijn bedenkingen van volwassenen, totaal irrealistisch voor kinderen. Het verhaal is traag en langdradig. Nergens slaagt de auteur erin mijn nieuwgierigheid op te wekken. Ik heb 70 pagina’s moeite gedaan en daarna heb ik het opgegeven.
    Blijkbaar vinden mensen goed wat ze moeten goed vinden.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *